Kim Blogt

De dag begon warm, droog en zonnig. Toen ging de sprinkler van god aan. Lekker lauwe druppels vielen naar beneden. Het werd steeds iets kouder en uit de sprinkler groeide een douche. Tijd om te roeien.

We hadden onze eigen coach mee, dus we mochten in de Dubbel en Dwars. Dat is zo’n mooi glanzend wit Filippi bootje. (Wikipedia zegt over deze boten: Filippi Boats are an Italian manufacturer of rowing racing shells. The company was founded in 1980 by Filippi Lido. Today, the running of the boatyard is undertaken by Filippi’s son David, the yard employs 50 technicians and produces just over 700 boats each year which supply Federations worldwide. In the previous 20 years crews in Filippi boats have achieved over 300 medals in World Championships and Olympic Games.) Beetje zwaar om te tillen, maar zo lekker om in te roeien. Ons bootje. Als we hem schoonmaken na de outing, aai ik nog even extra na.

We vertrekken. In t begin moeten we altijd even wennen aan elkaar, aan de boot, aan t water. Het water is soms heel stroperig. Bijvoorbeeld als het hard geregend heeft, en de bovenste laag op het water kouder is dan de onderste. Dat merk je. Dan moet je extra trappen om dezelfde snelheid te krijgen. De eerste brug gaat goed. Het is een vervelende brug om onderdoor te gaan. De hoek waaronder je hem moet nemen is onhandig.
We roeien weg en we vinden elkaar een beetje.

Nog een brug… nog een brug… en bij de volgende brug hoor ik ‘BOINK!’ als we halverwege zijn. Er zit een handle tegen de brug aan, lijkt het. Ik kijk om. De boot wiebelt. Dineke zegt: ‘Alles OK. Voor je kijken’. Ik zie het bloed langs haar hals stromen. Ik kijk voor me, en bedenk wat ik zo ga zeggen en hoe ik dat ga doen. Dineke is een bikkel, maar dit gaat te ver. Ik draai me weer om als we onder de brug vandaan komen en vertel dat we naar de kant gaan, om even te kijken. Dineke weet niet dat ze bloedt. Ik draai me om in de boot en probeer haar wond te bekijken. Ik zie het niet goed, maar het lijkt wel mee te vallen. Ze dept het bloed van haar hals af met de sok die ik heb meegenomen om de boot te beschermen tegen het rollen van waterflesjes. Na een tijdje houdt het vanzelf op met bloeden. Dineke wil doorroeien. We trainen heerlijk.

Bij het afspoelen van de boot blijkt er een scheur in de kuip te zitten. Die is niet tijdens onze training ontstaan. En de boegbal ligt er bijna af, omdat de boeg een grote barst heeft. Dat heeft minstens zo hard moeten klinken als de kop van Dineke tegen de brug. Gelukkig is haar hoofd harder dan die van de Dubbel en Dwars.

Ik ben ontsteld. Ons bootje. We hebben zoveel moeite moeten doen om erin te mogen roeien, en nu heeft iemand er schade op gevaren. Dat gaat maanden duren. Waarin moeten we nu roeien? Ik ga het uitzoeken. En proberen iets te regelen.

2 Responses or references to “BOINK!”