Bloggen… is dat moeilijk?
Nee. Niet moeilijk. Ik log in, type een titel en begin te schrijven. Soms heb ik een aantekening voor me liggen over een onderwerp. Soms schrijf ik en komt er vanzelf inhoud. Soms weet ik al wat ik wil schrijven en hoe. Het onderscheid tussen die stukjes is ook goed te maken. Wat bloggen lastig maakt is dat ik niet overal over kan schrijven. En ook niet altijd op de manier waarop ik zou willen.Neem nou een feest of een evenement waar ik heen zou gaan. Vooraf kan ik er niet over schrijven op zo’n manier dat te achterhalen is wanneer ik wel of niet thuis ben. Wie weet wat voor oen hier langs komt om mijn spullen op te halen. Soms betekent dat dat ik ergens waar ik heel enthousiast over ben niet vermeld. Soms betekent dat dat ik vaag ben over de datum of locatie.
De manier waarop ik schrijf mag geen waardeoordeel hebben, mag niet overtuigen, en mag niet kwetsen. En dat is nog lang niet makkelijk. Ik moet me dus proberen in te leven in de mensen die op een of andere manier betrokken zijn bij dit blog. Proberen om niet altijd op te schrijven wat ik denk, maar dat vooraf te kwalificeren. Volgens mij zijn alle gedachten die een mens heeft altijd OK. Noem het valide. Noem het goed. Een gedachte mag bestaan. Wat je met die gedachte doet maakt hem acceptabel of verwerpelijk. Soms (vaak zelfs) is het uiten van een gedachte in een bepaalde situatie genoeg om deze onacceptabel te maken.
De mensen waarover ik schrijf moeten eerst toestemming geven. Soms gebeurt er iets met iemand dat mij genoeg aangrijpt om grote invloed te hebben op ook mijn leven. Als de persoon niet wil dat daarover geschreven wordt, of in ieder geval niet zo dat het traceerbaar is naar hem of haar, dan heb ik dat te accepteren. Dat kan iets vervelends zijn zoals rsi, ontslag, liegen, maar ook iets leuks: zwangerschap, eigen bedrijf beginnen, op vakantie gaan. Natuurlijk zijn deze voorbeelden zorgvuldig gekozen :-)
Dan is er nog mijn werk. Hoe langer we over de digitale snelweg racen, hoe vaker we elkaar tegen komen. Net als dat je op weg naar je werk altijd dezelfde mensen tegenkomt, zo is dat ook op het internet. Mijn product is voor een groot deel afhankelijk van wie ik ben. Hoe ik acquireer, hoe ik werk, communiceer, wat ik goed genoeg vind en waar ik nog verder ontwikkel of ontwerp. De manier waarop ik mijn prijs vaststel, het uiteindelijke product. Datgene wat ik wil uitdragen komt naar voren door ‘personal branding’ zoals Filip Freeriks het zo mooi zei (of nee, die is al met pensioen…) . Dit blog help mee of doet afbreuk aan die personal branding. Wat ik verkopen wil is aandacht voor de klant, aandacht voor het proces en aandacht voor het product. Iedereen kan wel een website in elkaar flansen. Nou, OK, niet iedereen. Maar veel mensen wel. Mijn forté ligt bij mijn persoonlijke benadering en mijn 10 jaar ervaring in IT (ik weet dus waar ik het over heb, als ik ‘shop talk’). Die persoonlijke kant vind je in dit blog wel terug. Mijn IT-ervaring tot nu toe niet. Misschien komt dat nog wel een keer.
Ik zou soms over mijn werk willen schrijven, maar kan dat niet doen omdat een idee nog in de kinderschoenen staat. Of omdat de klant er geen behoefte aan zou hebben. Maar het lijkt me wel leuk om een aantal websites hier te noemen. Wie weet ga ik dat nog doen.
Zo. Nu eerst aan het werk! Er ligt genoeg.