Archive for September, 2009
in slaap vallen
Ik lig in bed. Doe mijn best om niet te denken aan wat er op me ligt te wachten. Ben een beetje druk in mijn hoofd. Ik lig tegen Hedzer aan. Voel zijn warmte. Hij slaapt bijna, draait zich om. Ik draai mee. Niet bewegen, mijn lijf doen geloven dat ik al slaap, ontspannen vanuit mijn tenen naar mijn hoofd. Gezicht niet vergeten. Rustig ademen. Diep en zwaar ademen. Langzaam voel ik de slaap me bedekken. Alsof een donsdekbed over me heen gelegd wordt: luchtig maar met gewicht. De slaap omhelst me, verpakt me. Ze landt eerst op mijn romp en trekt op maar mijn gezicht, dan mijn hersenen. Traagheid voert de boventoon. De wereld wordt stroperig. Ik wordt weggetrokken tot achter een amorfe, heldere, zachte muur. De woorden in mijn gedachten vormen beeldenstromen. Aaneengeregen schijnbaar ongerelateerde beelden vloeien in elkaar over. Mijn ademhaling wordt dieper. Mijn lichaam vindt nog een gespannen spier en laat deze ook los. Alles is zacht. Beelden schieten langs me heen. Ik zweef tussen slapen en waken. Dan val ik. Eerst snel dan sneller. Spieren spannen zich aan. Het bed breekt mijn val. Een schok als ik neer kom. Ik mag weer in slaap vallen. Dat stemt me tevreden.
In slaap vallen is zo heerlijk. Als het niet lukt kan dat zo frustrerend zijn dat het geen zin meer heeft om het te proberen. Soms helpt het niet te proberen beter dan het wel te proberen. Niet kunnen slapen kan een kapot maken. Lang geleden heb ik periodes van weken gehad dat ik niet sliep. En als ik sliep had ik nachtmerries waardoor ik wakker werd en niet meer durfde te slapen. Het vrat mijn energie en realiteitszin weg. Ook humor en andere soorten relativeringsvermogen verdwenen. Ik voelde me een zak botten met slap vlees.
Daarom ben ik gaan oefenen met in slaap vallen. Voor hen die soms niet kunnen slapen hier is wat ik wel eens doe als mijn hoofd overloopt: