beauty is in the spirit of the beholder
Er wordt wel gezegd dat hoe blijer je bent, hoe mooier de dingen om je hen zijn. Ik weet niet of dat waar is. De dingen om je heen worden minder belangrijk als je lij bent. Tenminste, ik denk dat dat bij mij zo werkt. Hoe minder ik me voel, hoe meer invloed de buitenwereld op mij heeft. Tegenwoordig fiets ik door de stad, op zoek naar mooie plekjes om te fotograferen, en ik zie ze overal. Ik begin langzaamaan te wennen aan het idee dat ik steeds af stap, mijn fiets tegen mij heup laat leunen, mijn telefoon uit mijn jaszak haal, een compositie zoek en klik. Weer op stap, en licht slingerend mijn weg vervolg. Ik kijk meer om me heen dan naar de weg. Vooral naar boven kijk ik. Daar is het moois te vinden, lijkt het. Bladeren en lucht. Of een lijn die er niet hoort te zijn. Een kraan die een horizontale lijn tekent boven de stad, daarmee de verticale lijnen onderbrekend.