Kim Blogt

Of ik goede voornemens heb bedacht? Ja. Die heb ik. Twee zelfs. Ik heb geprobeerd ze zo helder mogelijk te definiëren. Bij de een is dat goed gelukt: ‘Rechtop zitten’. Dat is specifiek, meetbaar, en realistisch. De resultaten daarvan zijn matig. Ik zit meestal niet rechtop, behalve op de ergometer. Zelfs als ik ingezakt zit en ik bedenk dat ik rechtop wil zitten, blijf ik dom puddingen. Of aardappelen. Geef het maar een naam. Het komt erop neer dat ik al na een maand heb opgegeven. Nee. Ik ben er zelfs niet aan begonnen. Dat gebeurt natuurlijk vaak met goede voornemens. Voornemen afgevoerd.

Maar kijk eens naar deze: ‘Niet roomser zijn dan de paus’. Dat is er een die minder helder gedefinieerd is. Want hoe rooms is de paus nu helemaal? Dat weet ik niet. Hoe kom ik er eigenlijk achter? Dat weet ik ook niet. Hoe wil ik dan meten of ik roomser ben dan de paus?
Nou, ik laat het anderen beslissen. Natuurlijk kies ik zelf uit welke reacties mogen meedoen als maat.

Deze mag dat: ‘Ik stuur je deze e-mail omdat ik jouw commentaar sterk vond. Eindelijk iemand die gewoon aangeeft dat de keuze voor meer connecties volledig afhangt van hoe je LinkedIN wilt inzetten. Vrijheid blijheid, zonder het opgeheven vingertje “dit moet zus en dat moet zo”. Complimenten.’

Voornemen geslaagd. Joepie!

One Response or reference to “Goede voornemens (1)”