Snubbed
Die kat van mij kreeg nooit zacht voer. Alleen harde brokjes. Vond’ie geen probleem. Totdat we op vakantie gingen en mijn vader voor de kat ging zorgen. Ik had blikvoer gehaald omdat de poes dan een reden had om hier te zijn als papa langs kwam. Kon hij ook mooi nog wat aandacht krijgen. Ik dacht aan de poes, maar als papa wat aandacht kreeg als bijverschijnsel leek me dat ook geen groot drama.
Papa kwam twee keer per dag langs om de poes lekkers te geven. Sindsdien is de poes een verwend mokkel. En omdat hij het zo lekker vindt blijft hij (een keer per dag) een blikje van 75 gram krijgen. Hij wil er liever drie per dag. Vier op feestdagen.
Ik blijf schuiven met wanneer hij het eten krijgt. ‘s Ochtends? Niet handig, dan mauwt hij ons uit bed. Je weet wel, met van die schelle verongelijkte uithalen. Je moet Hedzer zien als hij door de poes uit bed gemauwd wordt! ‘s Avonds? Ook niet handig, dan begint hij om 4 uur al met het maken van hele kleine onwillekeurige geluidjes. Die breiden zich uit tot rollende, volle, vettige knorretjes en na een uur of twee zijn het langgerekte geluidjes die beginnen als ‘ehm Kimmie,’ en eindigen als ‘toe nou-ou!’
Ik kan het best lang negeren, maar na een tijdje wordt het vervelend.
Vandaag heb ik besloten dat harde brokjes voldoende is. Dus hij krijgt niet meer. Niet ‘s ochtends, niet ‘s avonds, niet tijdens de lunch. Hij weet het nog niet. Hij lag toen ik dit schreef tussen ons en de keuken in. Nu zit hij voor me. Mij aan te kijken, onwillekeurige geluidjes te maken. Ze worden steeds luider. Kijken wie er het eerst zat van is.