Moeten en willen
Hoe meer ik moet, hoe minder ik wil. Dat gaat wel ongeveer op. Andersom natuurlijk niet. Of toch? is het een woordenspel of een levensbeschouwelijke vraag?
Ik betrap mezelf er steeds minder vaak op dat ik spreek over moeten terwijl ik willen bedoel. Er is eigenlijk zo weinig dat moet. Ik heb gezien dat de manier waarop ik wil leven een keuze is die ik bewust moet maken. Of het voor iedereen geldt weet ik niet en dat maakt ook niet uit. Voor mij is het bepalen van de prioriteit van dingen belangrijk. Belangrijker dan hoe het gebruiken van willen overkomt. Of juist niet? Het gaat juist om hoe het over komt.
Als ik moet gebruik terwijl ik wil bedoel voelt het alsof ik me verschuil achter iets dat me overkomen is waarvan ik slachtoffer ben. En dat is tot nu toe nog nooit gebeurd. Ik wil helder zijn in waar ik voor kies. Voor mezelf en voor anderen. Soms kies ik ervoor om iets te doen waar ik chagrijnig van wordt. Omdat ik het niet leuk vindt, bijvoorbeeld. Of omdat het slecht uit komt.
Neem het huishouden. Ik kan zeggen dat het moet. Ik kan mezelf vertellen dat ik geen keus heb. Onzin. Ik wil het om een of twee redenen doen, en om veel redenen gedaan hebben. Maar ik moet het niet. Er overkomt me geen onheil als ik besluit om het niet te doen.
Ik ga het vandaag maar even doen… denk ik…
Na het werk.
Hoezo overkomt je geen onheil als je het huishouden niet doet? Ben ik soms niet duidelijk geweest??
:)
HAHAHAHAHAHA Geweldig.
Maaruh, heldhaftige poging Hedz, zo op het intrnetz. Ondertussen weten we allemaal heus wel wie de broek aan heeft bij jullie thuis. ;-)