Kim Blogt

We zien op de buienradar het kaartje met ongelooflijk veel rood erin. Ha! Dat wordt lekker regenen. Ik lees op nu.nl dat er noodweer boven ons land hang. Schade. Overlast. Vervelend.

Het is donker. Vlak voordat de zaterdag overgaat in de zondag zet ik een van de houten bankjes onder het balkon van de bovenburen. Hedzer schenkt zichzelf een Bowmore Legend in en mij het laatste restje Singleton. Deur op de haak, ramen op een kier. Kleedje op de bank (het is zo’n bank met latjes op de zitting, zodat als je je voet onder je trekt, de hoeken van die latjes in je enkel snijden) en wij op het kleeedje. We zijn er klaar voor. Laat het water maar komen.

Het wil om middernacht nog niet echt vlotten. Een paar dikke stroperige druppels vallen naar beneden. De bliksem scheert langs de hemel. We zoeken op wikipedia op hoe dat werkt. Nooit geweten dat het rollen van de donder betekent dat de lichtflits lang en ver weg is en dat hoge tonen en een harde knal betekent dat de bliksem dichtbij is.

Ja, daar komt het. meer regen. En wat een bliksem! We kijken in verwondering naar boven. We tellen. Ik tel tot 30. Wordt de donder overstemd door het geluid van auto’s op nat wegdek? Door het ruisen van de wind door de bladeren van onze trompetboom? Door mijn ongeduldigheid op ‘het allermooiste’? We praten over ionen, neutronen, protonen. Ik heb alleen maar kruiswoordpuzzelwijsheid: een proton is een neutron met een extra ion. Een ion is een electrisch geladen deeltje. Misschien zit ik er wel helemaal naast. H2, H1, H-?

En dan komt hij. De flits. en dan die vette, rollende, spinnende donder. Ik kruip tegen Hedzy aan, spin mee. Poes vlucht onder ons bankje. Druppels vallen blij naar beneden. Hedzy aait me over mijn bol. Gelukkig.

One Response or reference to “Weer (geen onweer)”