Vandaag
Vandaag is de eerste dag van de rest van mijn leven. Ik ga weer bloggen. Er zijn mensen die er daadwerkelijk op zitten te wachten. Die vinden dat ik een leuke blik op t leven werp. Die moeten lachen of huilen om mijn stukjes.
Vandaag is Jittie jarig. Het is haar tweede verjaardag zonder de wereld. Ik mis haar. Niet elke dag. Soms wel. Ik mis hoe ze kon lachen, en hoe we samen onze koopwoede konden laten gaan. En ik mis samen puzzelen, je weet wel met puzzelstukjes die overal op leken te passen.
Toch is vandaag alles mogelijk. Ik hou van Hedzer en hij is bij me. Ik voel me goed, met gemis en al.
Hoera! Ik vond je stukjes altijd leuk om te lezen. Lekker recht voor z’n raap… precies zoals jij bent!