Kim Blogt

Dat is de vraag, wordt door Shakespeare’s Hamlet tenminste gezegd. Zijn of niet zijn. Het stukje gaat zo (uit mijn hoofd, vergeef me als ik het fout heb) “To be or not to be that is the question. Is it nobler in the mind to suffer the flings and arrows of outraging fortune or to take arms against a sea of troubles, and by opposing end them.” (Te zijn of niet te zijn. Is het beter om in stilte je lot te ondergaan of moet je ertegen vechten.)

Hamlet zegt dit nadat hij erachter is gekomen dat zijn oom zijn vader heeft vermoord omdat die oom koning wou worden. Ondertussen heeft de moeder van Hamlet niet in de gaten dat dit gebeurd is. Zij laat zich inpakken door Hamlet’s oom en gaat met hem trouwen. Zijn vraag is hier eigenlijk: ‘zal ik mijn vader wreken en mijn oom omleggen of laat ik het er maar bij zitten?’ Natuurlijk zijn er voor en nadelen aan beide. Als hij iets doet, zal hij de gevolgen moeten dragen. Als hij niets doet, wordt zijn oom niet gestraft. Daar baalt hij van.

Hamlet heeft sowieso nogal de neiging om te verzanden in denken. Hij komt zelden tot actie. Tijdens mijn studie Engels aan de Universieteit van Groningen (in 1992) heb ik deelgenomen aan een workshop ‘Hamlet’. We analyseerden het stuk, we speelden het niet na. De bedoeling was dat je een bewering deed over iets of iemand in het toneelstuk en daar bewijs voor vond in de tekst. Ik heb toen gesuggereerd dat Hamlet nogal een slow poke was en misschien niet helemaal ‘bij’ (ook toen al gooide ik mijn kont in de krib) omdat hij op zijn dertigste nog studeerde in plaats van troonopvolger was voor zijn vader.

De docente verklaarde me voor gek. Zij was dol op de persoon Hamlet, kon zich niet voorstellen dat hij al zo oud was. Ik heb een aantal passages gecombineerd (ik herinner me vaag iets over een kerkhof… wacht ik google het even) en kon bewijs overleggen voor mijn stelling. Ik ga het bewijs hier niet opschrijven. Volg bovenstaande link om het te lezen als je het interessant vindt. Er blijkt uit de googleresultaten dat er voor zowel een 30- als 16-jarige Hamlet bewijs aan te voeren is.

~

Voor mij is het meestal niet de vraag of ik actie zal ondernemen of niet. De vraag is wanneer ik welke actie ga ondernemen. Natuurlijk denk ik na over situaties, mensen, mezelf, het leven, mijn hobby’s. En natuurlijk doe ik dingen niet (huishouden, goed eten) of nauwelijks. Over het algeen echter passen de dingen die ik doen wil niet in de tijd die ik wakker ben. Daar baal ik dan weer van.

Daar ga ik iets aan doen.