Deens
Na de serie ‘The killing’ en ‘Borgen’ besloot ik wat meer te willen weten van t Deens. Kijken of ik dat kan leren. Qua intelligentie moet dat wel lukken (Deens schijnt voor nederlanders niet zo moeilijk te zijn. Uitproberen?). Mijn taalgevoeligheid kan ook alleen maar positief werken. En dat ik al een andere taal naast het Nederlands beheers helpt ook.Waar de crux zit, is bij het doorzetten. Gelukkig is niet het beheersen van het Deens mijn doel, maar het spelen met Deens en het luisteren en proberen na te zeggen van stukjes in die taal wat ik graag wil. Handig!
Toen ik les gaf op de Delta in Leeuwarden (die is ondertussen, net als bijna alle andere ‘keine’ scholen, opgegaan in een scholengemeenschap) vertelden mijn leerlingen mij dat het best lastig is om een boek in een andere taal te lezen. Dat wist ik al. Ik kwam met frans nooit verder dan Le Petit Prince van Antoine de Saint-Exupery (zitten vast nog wel ergens accenten op of aan die letters). La chute (de val) van Camus(?) stond op mijn lijst, maar ben ik niet aan begonnen. Duits lezen daarentegen vond ik niet zo moeilijk. In het Duist heb ik zelfs Nitschze gelezen. En Goethe.
Ik heb met die kinderen op de Delta afgesproken dat zij een boek in het Engels zouden lezen en ik een in t Fries. Ik ben begonnen met Afke’s tiental. Dat boek had ik al een keer of 7 gelezen als kind (ik las echt alles wat los en vast zat: letterverslinder) dus dat kende ik uit mijn hoofd. Je hoort wel eens dat mensen een vreemde taal leren aan de hand van de bijbel: gewoon woordjes vergelijken. Belangrijker nog: die mensen kennen de bijbel uit hun hoofd, en hebben dus altijd een letterlijke vertaling bij zich! Zo was t bijna met mij en Afke’s tiental. Was dan ook in het geheel niet moeilijk!
Toen ik dat vertelde werd ik fijntjes gewezen op dat het een kinderboek was: een stuk makkelijker dan wat zij moesten doen! Mijn leerlingen hebben een boek voor me uitgezocht (ik had ondertussen de smaak te pakken, en had het een paar dagen later uit).
Een van de scenes in het boek staat me nog helder voor de geest: een jongen fietst door de striemende regen. Hij besluit te schuilen in een abri. Komt er een auto langs die precies voor de jongen door een plas rijdt en hem daarmee volledig doorweekt. De jongen roept hem na ‘Smarrige stjonkerd!’ (ongeveer). Dat vond ik zo mooi, dat ik t ben gaan gebruiken. Leek me ook lekker onschuldig. Onschuldiger dan ‘stomme klootzak’ bijvoorbeeld.
Dat vinden Friezen dus niet. Die leerlingen lachten zoch rot.