Kim Blogt

Archive for the ‘Overig’ Category

Ik ben een losse meid. Zegt de dokter. Zeggen »

Hedzy had voor mij bloemen gekocht. Rode rozen met witte chrysanten. Mooie, volle, donker rode rozen. Erg mooi. Ik had een roeiwedstrijd en was dus op zaterdag niet thuis. En op zaterdag is de bloemenmarkt tegenwoordig een vast punt in mijn dag. Even voor 5 of 6 euro een paar prachtige bossen halen. Een op tafel en een op de kast. En nu waren er dus toch bloemen :-)

De vrijdag na de roeiwedstrijd word ik snipverkouden. Ik moet minstens 20 keer niezen in 2 uur tijd. En ik heb een loopneus. Bah! Moet mijn roeiteam nog sturen, dus zit ook nog twee uur in de boot. Geen goed idee als je al zo verkouden bent. Ik trek de deur achter me dicht en loop naar de Hunze. Ik nies onderweg nog een keer. Daarna op t vlot nog een keer. En daarna niet meer. Wat een beetje buitenlucht al niet kan doen.

Kom ik thuis, barst het feest weer los. Stoffie vraagt: ‘Ben je allergisch?’ Ik zeg: ‘Nee, natuurlijk niet!’

Allergie? No, not me, Sir. Ik ben

»

Was paaszondag al bezig met de tuin. En met »

Ik kwam een verslag tegen van 21 november 2003. Dat was zo leuk om te lezen, dat ik dat jullie niet wil onthouden. Sommigen kennen het al. »

E-mails naar relaties

De 1-page-website is dus verhuisd naar »

In de auto, op weg naar Syncubes. 9:00 op een donderdag. De zon schijnt, ik rij naar het westen. Ik weet dat ik moet opletten omdat tegenliggers mij slecht zien tegen de zon in. Heb onlangs iets gelezen over een jongen die twee kinderen van 10 heeft doodgereden.

Auw, het zal je maar overkomen. Je hoeft maar 1 moment niet op te letten en je kunt zo levens verscheuren. Dat kun je nooit meer ongedaan maken. Als ik eraan denk… Natuurlijk doen we allemaal aan risicoanalyse. Je steekt toch die sigaret op, zoekt naar je koeken, draait de radio harder, maar jezus… Je zou toch maar in dat moment net met 30 km per uur een heuveltje afrijden waar kinderen op de weg zitten. In dit geval is de jongen niet veroordeeld voor roekeloos rijden, maar denk je dat hij er ooit overheen komt? Weten dat je betrokken was bij een ongeluk van zulke omvang is wel heel heftig.

Ik leef me graag in in anderen. Nou ja… graag… Ik kan het niet helpen. Heb na de tsunami met kerst een jaar of wat geleden ook weken geen TV gekeken omdat ik het wel heel erg verdrietig vond en de beelden elke keer weer terug kwamen. Ik heb heus niet met iedereen medelijden. Mensen die zeuren, bijvoorbeeld, daar voel ik niet zoveel voor. Ook geen medelijden of zelfs medeleven. Hoe komt dat? Wat vind ik zo vervelend aan zeuren? Wat vind ik uberhaupt zeuren?

Zeuren voor mij is herhaaldelijk energieloos, verantwoordelijkheidsloos en gedachteloos afgeven op een ander. Steeds maar herhalen wat je al gezegd hebt zonder te willen of kunnen luisteren naar input van anderen. Elke keer weer de verantwoordelijkheid van je eigen gevoel, gedrag, gedachten neerleggen bij een ander zonder daar iets aan te willen doen. Je niet willen inleven in de andere kant van het verhaal, of in de mensen tegen wie er gezeurd wordt. Ik snap ook wel dat ik onredelijk kan zijn en iets zeuren vind omdat ik zelf een kink in mijn hersenen heb bij een bepaald onderwerp. Bovendien zou niemand zich iets moeten aantrekken van wat ik vind van andere mensen. Als je dat gaat doen, dan blijf je bezig.

Terug naar het verhaal van de lente. Ik rijd in mijn auto, op weg naar een leuke ExtremeProgramming dag met Thom. De zon schijnt, de iPhone is gekoppeld aan de radio, mijn Alfaatje gromt tevreden. Ik stop voor een oversteekplaats. Een jongen rijdt op de fiets de kruising op. Ik hoor de muziek van The Black eyed Peas uit de luidspreker knallen. Het raampje is een beetje open.

»

Risotto leek me altijd het saaiste gerecht uit de italiaanse keuken. Rijst met kruiden. Bah. Een van de vele kookwedstrijdprogramma’s op de televisie heeft me toch nieuwsgierig gemaakt. Ik heb het een keer uitgeprobeerd. Hmmm… op basis van bospaddestoelenbouillon. Een vegtarische risotto. Lekker hoor. En Hedzer heeft het ook nog een keer of wat gemaakt. Met spek en vanalles. Lekker. Wel bijzonder machtig. Ik krijg een kommetje risotto, geserveerd als hoofdgerecht, en denk: moet ik daar de hele avond op teren? Ik krijg het bijna niet op.

Vandaag zijn we 9 jaar en een dag samen. Gisteren hebben we bij de »

Een maand of twee geleden bleek dat de auto niet door de keuring zou komen. De garagehouder zei dat hij ‘krokant’ was. Voor een koekje is dat lekker, voor beschuit en crackers ook. De kaas op de rand van de pizza mag krokant zijn, maar voor zover ik kan bedenken is een krokante auto een slecht idee. Verder waren de aandrijfassen ook versleten (whatever that may mean). Ik moest meteen een nieuwe. Van het blauwe iTroentje gingen we (papa en ik delen de auto) naar het witte Psjootje. Het werd, zoals mijn vader zei, een Peu Chaud-je.

Vorige week hebben ze het nieuws gehaald, pa en Peu Chaud  (het lokale nieuws, dat wel, maar toch het nieuws). Hoe ging dat dan? Nou… Papa en de peugeot gingen een stukje rijden. Gezellig! Pa op zijn fiets hierheen, fiets in de schuur, autootje mee, en tuffen maar. Peu Chaud-je deed wat horkerig. Beetje chagrijnig, kun je denken, maar hij was hard aan het werk om zijn naam eer aan te doen. Op het Emma-viaduct sloeg de motor af. Mijn pa is niet voor een kleintje vervaard: hij startte weer. Ondertussen leek er rook onder de motorkap vandaan te komen. Dat is geen goed teken bij een auto. Emma-viaduct afgereden (licht op groen, dat scheelt), hoekje om, parkeren, klep open maken… Nee, waar rook is, is vuur. Vuur en zuurstof gaan niet samen. Jerrycan benzine uit de auto gehaald. Wegenwacht bellen? Nee toch de brandweer maar. En daarna mij. Terwijl we bellen hoor ik een drietoon. Brandweer? Als het geluid bij mij uitsterft hoor ik het door de telefoon aanzwellen. Sluit naadloos aan. Pap zegt: ‘He, de brandweer is er.’

Ik kom het Emma-viaduct afsjezen met mijn fietsje en ik zie me toch een partij rook! Scheur langs de politiebus die daar op de hoek staat (‘dat is mijn auto en mijn vader!’), parkeer mijn fiets en ga naast papa staan. Wat trekt zoiets een hoop volk zeg.

Zag er ook wel mooi uit (foto: »

»