Kim Blogt

Archive for the ‘Roeien’ Category

Na onze 5e plaats op de Heineken gingen we vol goede moed naar de Head. Ik was niet zenuwachtig. Geen idee waarom. Ik ben normaal gesproken niet zo relaxt :-)

De head staat voor Head of the River Amstel. Die naam is een beetje gejat van de Head in Groot Brittanië, volgens mij. Daar wordt de Head of the River geroeid tussen de grote studentenroeiverenigingen Oxford en Cambridge. ‘Onze’ Head is in Amsterdam. De officiële naam is ‘Kampioenschap van de Amstel’ (wikipedia) en er doen duizenden mensen aan mee. Wij dus ook.

Vorig jaar stonden we op de brug te kijken naar Força die onder ons door roeide, en ik zei tegen Dien: ‘Volgend jaar doen we ook mee!’ Iedereen natuurlijk lachen. We wisten net wat bakboord en stuurboord was. Nou, ik had op een boot gewoond, dus ik wist het stiekem al. Maar ik dacht toen nog dat slippen ‘slibben’ was. We waren toen net een half jaar lid van de Hunze. Wat waren we trots op ons Wherry-1 certificaat. Ik ben dat trouwens nog steeds. We kregen toen les van een van de meiden van Força. Ik was maar twee jaar verwijderd van de WH40+ (de wherry cursus voor 40-plussers). Gelukkig belandde ik in een groep met Dineke. We hebben elkaar gevonden op roeigebied, en kunnen daarnaast ook nog twee weekeinden achter elkaar samen op een hotelkamer overnachten. Wat wil je nog meer!

Ik wou de Head er ook nog bij, vorig jaar. Dit jaar zijn we hem gestart! Er waren 26 deelnemers. De eerste plaats was natuurlijk al vergeven aan Força. De plekken tussen de 2 en 10 waren open voor ons. De plekken van 10 tot 26 waren voor de anderen. Hahaha. En eigenlijk wilde ik graag op de 5e plaats eindigen. Dat laatste is niet gelukt. De 10e plaats hebben we wel gehaald.

Wat een hoop boten, wat een afstand, wat een energie kost dat, wat een waardeloze aanvaring hadden we, wat een geweldig weer, en wat een prestatie. Over twee weken doen we hem nog een keer, maar dan de andere kant op. Van Oudekerk naar de stad. En in een tweepersoonsboot. Alleen Dineke en ik.

Kijken of we weer bij de bovenste tien kunnen eindigen.

Nadat we besloten hadden om samen de Head of the River Amstel te gaan roeien, ons gekwalificeerd hebben voor deze wedstrijd in de dubbeltwee en ons trainingsschema voor de winter aan het bedenken waren, werden we uitgenodigd door Quinten om na onze training van gisteren bij hen aan te schuiven. Zij zouden voor eten zorgen. En dat is heerlijk, want na t roeien heb ik vaak honger. »

Nadat we zaterdag de Eemhead (6 kilometer) zo prachtig geroeid hadden, en ons daarmee volgens de berekeningen van een roeimaatje net niet gekwalificeerd hadden om als dames beginnersploeg mee te mogen doen met de Head (de Head of the River Amstel, ook wel de Langeafstandskampioenschappen van de Amstel genoemd), werd meedoen met de Gyas Trials wel belangrijk. De Head is pas ergens in April, maar nu een tijd neerzetten die goed genoeg is om daar te mogen starten als Hunze-ploeg is natuurlijk prettiger dan het steeds later in het seizoen te doen. We hebben nog wel een aantal kansen, maar toch. »

De Eemhead is een roeiwedstrijd die gezien wordt als nogal prestigieus. Dineke en ik wilden kijken of Aignwies daar haar mannetje kon staan. Ik was aan het begin van de week ziek. Had overal pijn, je kent dat wel: griep. Alleen had ik geen koorts, slechts verhoging. Aan het eind van de week gingen we de race roeien. Tussendoor had ik niet meer geroeid. Ik maakte me er wel zorgen om. Ziek zijn kan je zo slap maken. Ik wilde Dineke niet laten zitten. »

Ik wordt wakker. Er klikt een sonar. Hard. Oh ja, dat is mijn wekker. Ik moet eruit. hoe lang heb ik geslapen? Te kort. Al twee nachten. Als ik dat een tijdje doe, dan wordt ik een zombie. Geen beweging teveel, geen gedachte verspild. Alleen het uiterst noodzaklijke. Over Hedzer heen het bed uit klimmen, naar de keuken lopen, pas iets tegen de poes zeggen als hij begint. Koffieapparaat aan, douche aan, tandenborstel aan. Kon ik mezelf maar aan zetten. Ik stap onder de douche. Warm water op mijn schouders en op mijn hoofd. Ik denk aan koffie. De geur, met name. De smaak zint me niet zo. Waarom moest ik nog maar zo vroeg op? Oh ja. Ik heb me laten strikken voor een toertocht in Delfzijl. Gisteren hadden we de zaterdag-speelmiddag. Die duurt meestal tot een uur of 3 of 4 in de nacht. Wat gezellig. Blij dat ik er vroeger in lag dan dat. »

Hier vlak bij ligt Roeivereniging K.G.R De Hunze. Het aantal hoofdletters in de naam is omgekeerd evenredig groot met de eigendunk van de vereniging. We doen ons best om er een leuke club van te maken, en in de meeste gevallen lukt dat aardig, maar er zijn van die oude spoken in de kast die er echt niet uit willen. Zo is een van de spoken waarover veel leden vallen het spook van ‘We doen haast nooit iets gezelligs’. »

Dit is echt erg.

De dag begon warm, droog en zonnig. Toen ging de sprinkler van god aan. Lekker lauwe druppels vielen naar beneden. Het werd steeds iets kouder en uit de sprinkler groeide een douche. Tijd om te roeien. »

Afgelopen lente hebben Dineke en ik samen de IPR geroeid. IPR staat voor Internationale PinksterRegatta. Ze zijn in Delfzijl en ze klinken groter dan ze zijn. »