Van idee tot sales (2)?
Probeer maar eens aan iemand te vertellen op welke domeinnaam de 1-page-website staat: ‘weeweewee punt en dan een cijfer één met een streepje erachter, dan page op zijn engels, dus pee aa gee ee, dan nog een streepje en dan website punt en-el’.
Reden om met een fasoenlijke naam te komen. Het product wijzigt niet, het blijft een 1-page-website. Alleen de domeinnaam van de website en de demo wijzigen naar ‘enkelzijdig punt en-el’. Dat is een stuk gemakkelijker, toch? Enkelzijdig, zoals bij kopieerapparaten en printers die maar 1 kant van het papier gebruiken. Net als dat je bij de (1-page-)website alleen de ‘voorkant’ nodig hebt. Dat is wat je bezoekers zien, en dat is waar jij de inhoud wijzigt. Enkelzijdig.nl zou mensen nieuwsgierig kunnen maken.
Het nadeel van enkelzijdig is dat het niets vertelt over het product totdat je weet wat het product is. Enkelzijdig staat tot de 1-page-website als rond staat tot wiel. Nou, misschien is dat wat kort door de bocht, maar je snapt wat ik bedoel. Bovendien is de naam 1-page-website nu wel bekend aan het worden. Afgelopen vrijdag sprak ik twee mensen bij het ICT-cafe die zeiden: “Oh, de 1-page-website, ja, die ken ik wel.”
Dus hoewel ik twijfel over de naam van het product ben ik, onder andere vanwege wat mijn onlinedingenheld @GeertJanSchipper (tegenwoordig te vinden op »
Van idee tot sales (1)?
Eerder schreef ik al over de 1-page-website. Ik vertelde dat het een website is van 1 pagina die gemakkelijk te wijzigen is. Ideaal voor ondernemers die niet met hun hele hebben en houden op internet willen, maar die wel een visitekaartje online willen hebben. En een contactformulier.
De pauw en risotto
Risotto leek me altijd het saaiste gerecht uit de italiaanse keuken. Rijst met kruiden. Bah. Een van de vele kookwedstrijdprogramma’s op de televisie heeft me toch nieuwsgierig gemaakt. Ik heb het een keer uitgeprobeerd. Hmmm… op basis van bospaddestoelenbouillon. Een vegtarische risotto. Lekker hoor. En Hedzer heeft het ook nog een keer of wat gemaakt. Met spek en vanalles. Lekker. Wel bijzonder machtig. Ik krijg een kommetje risotto, geserveerd als hoofdgerecht, en denk: moet ik daar de hele avond op teren? Ik krijg het bijna niet op.
Vandaag zijn we 9 jaar en een dag samen. Gisteren hebben we bij de »
De Auto
Een maand of twee geleden bleek dat de auto niet door de keuring zou komen. De garagehouder zei dat hij ‘krokant’ was. Voor een koekje is dat lekker, voor beschuit en crackers ook. De kaas op de rand van de pizza mag krokant zijn, maar voor zover ik kan bedenken is een krokante auto een slecht idee. Verder waren de aandrijfassen ook versleten (whatever that may mean). Ik moest meteen een nieuwe. Van het blauwe iTroentje gingen we (papa en ik delen de auto) naar het witte Psjootje. Het werd, zoals mijn vader zei, een Peu Chaud-je.
Vorige week hebben ze het nieuws gehaald, pa en Peu Chaud (het lokale nieuws, dat wel, maar toch het nieuws). Hoe ging dat dan? Nou… Papa en de peugeot gingen een stukje rijden. Gezellig! Pa op zijn fiets hierheen, fiets in de schuur, autootje mee, en tuffen maar. Peu Chaud-je deed wat horkerig. Beetje chagrijnig, kun je denken, maar hij was hard aan het werk om zijn naam eer aan te doen. Op het Emma-viaduct sloeg de motor af. Mijn pa is niet voor een kleintje vervaard: hij startte weer. Ondertussen leek er rook onder de motorkap vandaan te komen. Dat is geen goed teken bij een auto. Emma-viaduct afgereden (licht op groen, dat scheelt), hoekje om, parkeren, klep open maken… Nee, waar rook is, is vuur. Vuur en zuurstof gaan niet samen. Jerrycan benzine uit de auto gehaald. Wegenwacht bellen? Nee toch de brandweer maar. En daarna mij. Terwijl we bellen hoor ik een drietoon. Brandweer? Als het geluid bij mij uitsterft hoor ik het door de telefoon aanzwellen. Sluit naadloos aan. Pap zegt: ‘He, de brandweer is er.’
Ik kom het Emma-viaduct afsjezen met mijn fietsje en ik zie me toch een partij rook! Scheur langs de politiebus die daar op de hoek staat (‘dat is mijn auto en mijn vader!’), parkeer mijn fiets en ga naast papa staan. Wat trekt zoiets een hoop volk zeg.
Zag er ook wel mooi uit (foto: »
1-page-website
Als ondernemer moet je op het internet terug te vinden zijn. Daar zijn we het over het algemeen wel over eens. Zichtbaarheid krijgen op het web is zeker niet gemakkelijk. Hoe bepaal je wat je wilt laten zien? Hoe weet je wat een goede website is? Dat weet je niet zomaar. Een goede website voor de een is niet per sé een goede website voor de ander.
Een fotograaf zal zijn foto’s willen laten zien, net als dat een kunstenaar haar werken wil tonen (zie bijvoorbeeld »