Posts Tagged ‘communicatie’
Rebalancing
Larry is rebalancer. Hij heeft me uitgenodigd voor een sessie. Bijna een jaar geleden. Nu overdrijf ik. Ik heb steeds gezegd dat ik niet wist of ik daar wel tegen kon. Ik hou niet zo van gefriemel aan mijn lijf. Dat is iets voor mijn schatje en mij. Intimiteit is niet voor iedereen.
Maar Larry is Larry niet als hij niet door gewoon zichzelf te zijn mij in een aantal maanden ervan overtuigde dat dat best kon. Hij heeft me nooit ‘bewerkt’. Zijn persoonlijkheid deed me geloven dat ik het heel goed kon proberen en het kon zeggen als zijn aanraking me ongemakkelijk maakte. Hij zou ophouden als ik het vroeg. Ik zou me daar niet naar over hoeven voelen. ‘OK dan’ bedacht ik me vorige week. ‘Ik ga eens een grensje verleggen.’
Op de tafel. Bijna naakt. Hoofd op een ring zodat mijn gezicht naar beneden ligt en ik toch niet in een kussen stikte. Rare houding. Kan best.
Grote warme handen wrijven tegen elkaar aan om olie te verdelen. Vlak voordat ze bij mijn rug zijn voel ik de warmte. Als ze landen voel ik hoe groot ze zijn. Of heb ik een kleine rug? Wonderlijk. Larry’s handen masserden mijn rug en shouders en heupen en staart. En wat ik voelde was dat er een tinteling vanonder de huid uit kwam. Zijn handen gingen heel langzaam over mijn rug. Meestal met de stroom mee (naar beneden) en heel soms ertegenin.
Ik lag te wachten tot er iets gebeurde. Vol verwachting. Niet gespannen, wel benieuwd. Larry bewerkt mijn rug. Er gebeurde niks. Maar… moet ik niet iets voelen? Mijn gedachten sloegen op hol. Wat gaat er mis? Ik probeerde bij het moment te zijn. Te voelen wat er in mijn lijf gebeurde. Larry bleef me vragen wat ik voelde. Na een tijdje voelde ik me licht. Ik besefte me dat de manier waarop ik kijk naar wat ik te doen heb niet een heel constructieve is. Ik laat mijn tijd vollopen en ga dan redenen zitten bedenken waarom ik het zo druk heb, wanneer het over is en waarom het niet voorkomen kon worden. Hahaha. Suffie!
Ik had (hier komt de skeptische Kim om de hoek kijken) dit best op een ander moment kunnen bedenken. Maar dat heb ik niet gedaan. De sessie was erg lekker. Ik was daarna ontspannen en ontroerd. En nu nog kan ik gemakkelijker mijn schouders en rug en nek ontspannen. En recht en sterk zitten tijdens het roeien. Aanrader.
Consumentendienst Zürich… WTF?
Onbekend nummer belt op de vaste lijn. Zou ik niet moeten opnemen, want dat kan alleen maar een verkoper zijn van hypotheken of groene-stroom-uithuizermeden-nu-nog-goedkoper-en-ook-in-groningen.
“Goedemiddag met Kim Alders”
“U spreekt met de telefoondienst van consumentenblabla Zürich, met wie spreek ik »
Telfort FTW!
Ik word gebeld. Telfort Zakelijk reclametelefoontje uitgevoerd door Smiths Communications
Of ik onlangs begonnen ben met mijn bedrijf.
Dat ben ik.
Of ik op de hoogte ben van de voordelen van zakelijk bellen.
“Dat ligt eraan welke voordelen u gaat noemen.”
Stilte. De jongen is van zijn apropos. “U kunt btw aftrekken van uw zakelijke telefoonkosten. Als u een abonnement zakelijk gebruikt moet u de privekosten er weer afhalen. Bij een zakelijk abonnement geldt dat niet.”
“Ja dat wist ik.”
Stilte. “Wilt u een Telfort Zakelijk abonnement?”
“Nee. Ik ben sowieso alleen geïnteresseerd in een iPhone, en die kunt u niet leveren.”
“Jewel!” (verongelijkt)
“Oh? ik dacht dat T-Mobile die alleen mocht leveren. Volgens mij hebben ze een exclusief contract met Apple voor het leveren van de iPhone.”
“Niet waar! Wij leveren ze ook heus wel, waar haalt u dat vandaan?” (bijna agressief)
“Nou ja, dat dacht ik. Nou »
Woorden
Vanochtend werd ik om 9 uur wakker, en de woorden die in mijn hoofd zaten waren ‘Deep Strike’ en ‘Mishap Tabel’. Genietend van dat de dag eigenlijk nog niet bestaat omdat ik het licht nog niet gezien heb, van de warmte van het bed, van de koelte van Hedzer en van dat het zondag is en ik pas om 4 uur iets hoef, laat ik flarden van gisteravond en gistermiddag door mijn hoofd zweven… Gisteren waren hier 3 vrienden met hun WH40K legers, hun verf en hun lijm bij ons op bezoek. OM twee uur in de middag kwamen ze aan en om half een in de avond hadden we twee potten gespeeld, hadden de gastheer en -vrouw overweldigend verloren, zat mijn hoofd vol met terminologie en was de poes een beetje tot rust gekomen, ondanks alle bezoek.
Ik denk terug aan een gesprek tussen Freek en Ingrid: De manier waarop zij reageert op zijn opmerkingen over haar verven is prachtig. Ze maakt fantastische figuren, is daarmee helemaal in haar element. Ze verft ze met name voor hem, want ze gaat waarschijnlijk niet zelf spelen. Of misschien wel, maar nu is t nog te spannend. Zij laat steeds aan hem zien wat ze gedaan heeft. Hij vindt het mooi gedaan – dat kan ook niet anders, het is prachtig! – maar kijk verder dan dat. De waardering die hij geeft aan haar is heel duidelijk. Daarnaast zegt hij dan ook: ‘Is dit niet ook een stukje bil? Moet dat randje niet iets verder doorlopen?’.
‘Ja,’ zegt ze dan, ‘dat kan wel, dat verander ik dan nog even’. Terwijl ik zou willen zeggen: ‘Ach man, kniesoor die daarop let :-) Dat zie je niet meer als je een leger van die poppetjes hebt.’ Ik zou me aangevallen voelen, of niet gewaardeerd. Zeker als mij gezegd werd: ’Heel mooi, maar ik denk dat het in het zwart mooier is. Dat rood is wel mooi gedaan, maar ik vind de kleur niet mooi.’ Maar zij gaat gewoon op de inhoud af. Ze weet dat er geen boodschap achter zit.
‘Welke kleur vind je beter passen dan?’
Zwart?’
‘OK.’ En ze pakt haar kwastje, en verft lekker verder. Weliswaar op een figuurtje dat eigenlijk al af was en met zwart over het bestaande rood, maar het gaat haar duidelijk om het proces en niet om het afronden van het proces of het toewerken naar ‘klaar’ zijn. Bewonderenswaardig. In dat gesprek was geen greintje irritatie of verongelijktheid te vinden, beiden konden ze reageren op de situatie zonder de ander daarmee te kwetsen of voor het blok te zetten. Hoe doen ze dat toch, samen?
Mijn Ork Boyz en zijn Fire Fighters (hehe) stonden tegenover elkaar:
